Een steen op mijn bureau Nicola Edwards Otto en Louise waren van

Otto en Louise waren van plan om na hun pensioen samen de oude en nieuwe verhalen op te sporen

als je geen wormen lust

De tekst combineert een sprookjesachtige setting met een eenvoudige queeste en opeenvolgende hulpvragen

Maar zijn zoon

Veel van de hindernissen die mensen met autisme ervaren zijn volgens hem niet het gevolg van ‘de stoornis’

Een steen op mijn bureau Nicola Edwards Otto en Louise waren vanOp het bureau in mijn werkkamer ligt een steen. Het is een grijs kinderkopje, niks bijzonders. Zon tien centimeter hoog, diep en breed en ik gok anderhalve kilo zwaar. Ik kan hem in elke willekeurige straat hier in Nederland achterlaten en het zou niemand opvallen, zo gewoon is dat ding. Een kassei om gedachteloos overheen te lopen. Een steen om een ruit mee in te gooien. Zo begint de tekst waaraan Jessica van Geel werkte in opdracht van de